Od kobiet w technologiach po miasta przyszłości. NCBR prezentuje efekty programu za 77 mln euro

30 młodych badaczy za sterami projektów. 710 recenzowanych publikacji naukowych. 188 innowacji, angażujących do współpracy także biznes. 63 wspólne wnioski o finansowanie kolejnych etapów prac, w tym w Horyzoncie Europa. Tymi liczbami Narodowe Centrum Badań i Rozwoju podsumowało rezultaty projektów zrealizowanych w programie „Badania stosowane” w trakcie trzeciej edycji Funduszy Norweskich i Europejskiego Obszaru Gospodarczego. W najbliższych dniach ruszy kolejna odsłona tego programu.

Norweski Mechanizm Finansowy i Mechanizm Finansowy Europejskiego Obszaru Gospodarczego, czyli tzw. Fundusze Norweskie i EOG, to pieniądze przekazywane na rozwój państwom Europy Środkowej i Południowej oraz krajom bałtyckim. Głównym celem jest zmniejszanie różnic ekonomicznych i społecznych w obrębie EOG oraz wzmacnianie stosunków dwustronnych. W zamian Norwegia, Islandia i Liechtenstein mogą korzystać z dostępu do rynku wewnętrznego Unii Europejskiej, nie będąc jej członkami.

W ramach najnowszej edycji Funduszy Norweskich i EOG, w której już wkrótce będą ogłaszane pierwsze nabory, Polska otrzyma 925 mln euro. Środki te będą przeznaczone na realizację 8 programów. Każdym programem zarządza polska instytucja publiczna. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju jest operatorem programu „Badania Stosowane i Innowacje” realizowanego w ramach Mechanizmu Finansowego EOG. Całkowity budżet tego programu wynosi 94 mln euro. Już 4 lutego 2026 r. w Warszawie odbędzie się uroczystość podpisania umów na programy czwartej edycji Funduszy Norweskich i EOG.

Przygotowując się do nowych wyzwań, NCBR podsumowało poprzednią edycję programu (2014-2021), w którym pełniło rolę Operatora Programu „Badania stosowane”, ściśle współpracując z Norweską Radą ds. Badań (Research Council of Norway). Raport końcowy pokazuje bardzo pozytywne efekty.

– Umiędzynarodowienie badań naukowych to dziś jeden z kierunków rozwoju – konieczny, jeśli chcemy tworzyć przełomowe innowacje na miarę globalnych oczekiwań. Fundusze Norweskie i EOG od wielu lat skutecznie wspierają budowanie ponadnarodowej współpracy w obszarze B+R. W programie realizowanym przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju koncentrujemy się na podnoszeniu jakości badań stosowanych w naszym kraju. Osiągamy to poprzez wzmacnianie relacji między polskimi i norweskimi zespołami badawczymi oraz przedsiębiorstwami – relacji partnerskich, które pozwalają wspólnie odpowiadać na potrzeby nowoczesnej gospodarki. Ostatnia edycja programu pokazała, że dzięki tym środkom powstają nie tylko nowe technologie i innowacje społeczne, lecz także trwałe, międzynarodowe sieci współpracy – mówi prof. dr hab. inż. Jerzy Małachowski, dyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

– Program „Badania stosowane”, w dużej części realizowany w warunkach pandemii i związanej z nią trudnej sytuacji makroekonomicznej, przyniósł konkretne i widoczne rezultaty: wsparliśmy dziesiątki projektów, zaangażowaliśmy setki naukowców i stworzyliśmy trwałe partnerstwa między Polską a Norwegią. Dzięki środkom z Norweskiego Mechanizmu Finansowego i EOG powstały rozwiązania odpowiadające na realne wyzwania – od zdrowia i cyfryzacji po klimat i energetykę. To dorobek, który będzie pracował na rzecz innowacji jeszcze przez wiele lat, a dla nas jako operatora programu stanowi potwierdzenie skuteczności modelu współpracy i inwestowania w naukę o wysokim potencjale wdrożeniowym – podkreśla Agnieszka Ratajczak, dyrektor Działu Współpracy Międzynarodowej w NCBR.

Wartość naukowa i innowacyjność

Program „Badania stosowane” oferował wsparcie w kilku kluczowych obszarach. Jego celem było wyrównywanie różnic w potencjale naukowym i innowacyjnym w Europie – poprzez podnoszenie jakości badań, usprawnienie transferu technologii oraz zwiększanie wykorzystania wyników badań naukowych w praktyce. Szczególny nacisk położono także na wspieranie kobiet naukowców i młodych badaczy, pomagając im rozwijać kariery w środowisku sprzyjającym równości szans i twórczej współpracy.

Od początku zakładano, że finansowane projekty będą się przekładać na konkretne korzyści dla przedsiębiorstw i społeczeństwa – od opracowywania i wdrażania nowych technologii, przez innowacyjne rozwiązania społeczne, po poprawę jakości usług publicznych. Dzięki temu program stał się impulsem do tworzenia rozwiązań, które wspierają rozwój gospodarki opartej na wiedzy.

W programie „Badania stosowane” NCBR ogłosiło cztery konkursy:

• POLNOR 2019 – finansowanie projektów dwustronnych z różnych obszarów tematycznych, m.in. zdrowie, cyfryzacja, przemysł, energia, transport, klimat;
• POLNOR CCS 2019 – finansowanie projektów dwustronnych dotyczących wychwytywania i składowania dwutlenku węgla;
• IdeaLab – nowatorska metoda kreowania projektów badawczych w połączeniu z ich błyskawiczną oceną, w celu wprowadzenia nowego podejścia do wyzwań badawczych w obszarze tematycznym „Miasta przyszłości: usługi i rozwiązania”;
• Small Grant Scheme (SGS) – małe granty skierowane do kobiet naukowców w naukach technicznych.

Integralną część programu stanowi Fundusz Współpracy Dwustronnej, którego działania koncentrują się na zwiększeniu wymiany doświadczeń i budowaniu jeszcze ściślejszej współpracy pomiędzy Polską a Norwegią, Islandią i Liechtensteinem.

Poza współpracą z Norweską Radą ds. Badań Naukowych, w kwestiach dotyczących jakości naukowej i znaczenia projektów program „Badania stosowane” był wspierany przez Komitet Programu składający się z pięciorga członków reprezentujących Norwegię i Polskę.

Współpraca – wartość dodana

Zgodnie z tematyką konkursów, wsparcie otrzymało 50 polsko‑norweskich projektów badań stosowanych realizowanych m.in. w obszarach zdrowia, technologii cyfrowych i przemysłu, energii, żywności i zasobów naturalnych, transportu i klimatu, a także pojazdów bezzałogowych, wychwytywania CO₂ oraz miast przyszłości. Dodatkowo 31 badaczek z nauk technicznych zdobyło w konkursie Small Grant Scheme indywidualne granty na prowadzenie projektów w zakresie badań przemysłowych i prac rozwojowych.

Dofinansowane projekty zaowocowały szeroką współpracą między jednostkami badawczymi a 37 firmami z sektora MŚP, prowadząc do opracowania nowych technologii. Potwierdza to 81 zgłoszeń patentowych oraz przygotowane studia wykonalności dla fazy przedkomercyjnej w dwóch projektach konkursu POLNOR CCS. Efektem działalności badawczej jest także ponad 700 recenzowanych publikacji naukowych. W całym programie wsparcie otrzymało 715 kobiet naukowców, w tym 75 realizujących badania także za granicą, oraz 30 młodych badaczy kierujących projektami. Rozwój kariery naukowej wspierały również 237 relacje mentor – uczeń.

Narodowe Centrum Badań i Rozwoju podkreśla, że ponad 95 proc. projektów realizowanych wspólnie z partnerami norweskimi zakończyło się konkretnymi, wspólnie wypracowanymi rezultatami, wzmacniając nie tylko potencjał naukowy, lecz także wzajemne zrozumienie w zespołach. Co więcej, 60 proc. konsorcjów zauważyło, że wpływ współpracy wykraczał daleko poza ramy projektu – zwiększając zainteresowanie wynikami badań i widoczność działań w środowisku naukowym oraz biznesowym.

Eksperci zewnętrzni oceniający raporty końcowe projektów z programu „Badania stosowane” potwierdzają, że dzięki zrealizowanym projektom powstały demonstratory opracowanych technologii, prototypy, oprogramowanie, a także bazy danych. Opracowano także wytyczne i propozycje regulacji prawnych, które mogą wpłynąć na przyszłe rozwiązania systemowe.

Aż 92 proc. innowacyjnych projektów wykazało trwałe efekty, dające szansę na kontynuację prac. Zespoły przygotowywały plany rozwoju technologii, komercjalizacji produktów i dalszych badań, a uzyskane wyniki coraz częściej są wdrażane w działalności przedsiębiorstw lub udostępniane innym instytucjom. To także efekt projektów z konkursu IdeaLab. Projektując rozwiązania dla miast przyszłości, innowatorzy współpracowali z lokalnymi samorządami, zwiększając możliwość praktycznego wykorzystania rezultatów.

Z raportu wynika również, że 60 proc. projektów przyniosło znaczące zmiany dla użytkowników końcowych. Zespoły od początku myślały strategicznie – przygotowywały plany transferu praw własności intelektualnej, udzielania licencji czy tworzenia spółek typu spin-off. Beneficjenci złożyli także kilkadziesiąt wspólnych wnioski o dalsze finansowanie, pokazując, że współpraca nie skończyła się wraz z projektem, lecz stała się fundamentem kolejnych inicjatyw.

Badania w duchu otwartości i równości szans

Program, przygotowany zarówno z myślą o naukowcach, jak i społeczeństwie, czyli użytkownikach określonych produktów i usług, przyczynił się do rozwoju badań stosowanych. Zainteresowanie każdym z czterech ogłoszonych konkursów było bardzo duże. Ostatecznie podpisano umowy na 81 projektów o łącznej wartości dofinansowania ponad 77 mln euro. 50 z nich zrealizowały konsorcja polsko‑norweskie, a 31 – polskie badaczki w ramach SGS.

Udział w projektach wzięło łącznie 1318 polskich naukowców (w tym 744 mężczyzn i 574 kobiety) oraz 331 badaczy z krajów-darczyńców – prawie trzykrotnie więcej, niż zakładał program. Kobiety kierowały wszystkimi 31 projektami SGS oraz 17 projektami dwustronnymi. Dobrym przykładem silnej pozycji pań jest projekt „CoMobility” (Współtworzenie inkluzywnych rozwiązań transportowych) z konkursu IdeaLab, gdzie badaczki były liderkami i wspierały młode naukowczynie.

Zdobyte doświadczenie przełożyło się na kolejne sukcesy: badaczki kierujące projektami „BANANO” (Periodyczne siatki NANO-kanałów umieszczone wewnątrz struktur laserowych o jednomodowym widmie emisji) i „BioAbsMat” (Nowa generacja materiałów do zastosowania na bioabsorbowalne implanty ortopedyczne) uzyskały nowe granty, a projekt „DMOPV” – rozwijający technologię półprzewodników do nowej generacji ogniw słonecznych – zakończył się publikacją w czasopiśmie „ACS Applied Materials & Interfaces” oraz złożeniem kolejnego wniosku międzynarodowego.

75 kobiet-naukowców otrzymało wsparcie na przeprowadzenie badań za granicą przez co najmniej miesiąc. W projekcie „Co-Adapt” (Społeczności na rzecz działań w dziedzinie zmian klimatu) spośród 49 naukowców w polsko-norweskim zespole 39 stanowiły panie, a aż 13 z nich wyjechało za granicę w celu prowadzenia badań, poszerzając swoje perspektywy akademickie.

Kobiety kierujące projektami SGS podkreślają, że zdobyta dzięki nim widoczność otworzyła drogę do nowych współprac i awansów na szczeblach kariery naukowej. Program stał się dla badaczek szansą na zaprezentowanie swojej wiedzy, budowanie sieci kontaktów i wzmocnienie pozycji w branżach, w których są wciąż niedostatecznie reprezentowane. Liczne bardzo dobre oceny projektów SGS potwierdziły, że taki konkurs był potrzebny, a wnioskiem na przyszłość jest dalsze wspieranie kobiet w naukach technicznych poprzez przyznawanie im kluczowych ról w projektach.

Program silnie wsparł także młodych naukowców, umożliwiając im udział w szkoleniach, konferencjach, programach mentorskich, a także współautorstwo publikacji i realizację własnych zadań badawczych. Dzięki projektom powstały prace doktorskie i magisterskie, młodzi badacze i badaczki zyskali dostęp do zaawansowanych technologii oraz częściej otrzymywali stałe zatrudnienie.

Pod tym względem szczególnie wyróżnił się projekt „CoBotAGV” (Pojazdy autonomiczne zintegrowane z robotami współpracującymi dedykowane dla systemów produkcyjnych nowej generacji), w którym 3 doktorantów przygotowało doktoraty, 5 przeprowadziło kluczowe badania, a 12 studentów ukończyło studia magisterskie na podstawie wyników projektu. W 30 projektach (w tym 20 SGS) kierownikami byli młodzi naukowcy, co potwierdziło ich wysoki poziom i potencjał – zwłaszcza że pierwotnie zakładano taką funkcję młodych badaczy jedynie w 6 projektach.

W programie zostało nawiązanych 237 relacji mentor – uczeń, a wiele projektów wspierało nawet kilkunastu młodych naukowców. Rekordowy pod tym względem okazał się projekt „NEGATIVE‑CO2‑PP” (Elektrownia gazowa o ujemnej emisji CO2) z 18 relacjami mentorskimi. Z kolei projekcie „CellMat4ever” (Innowacyjny, ognioodporny i wodoodporny materiał na bazie celulozy) wykazano tylko jedną relację tego typu, za to dzięki solidnemu planowi rozwoju młody badacz zdobył finansowanie na własny projekt już jako jego kierownik.

W 6 projektach POLNOR CCS uczestniczyło 175 naukowców zamiast planowanych 70, co pokazuje duże zainteresowanie tematyką redukcji emisji gazów cieplarnianych. Choć w programie rzadko wnioskowano o środki na fazę przedkomercyjną, udana demonstracja technologii w projekcie „MOLCAR” (Modułowy układ oparty na ogniwach paliwowych ze stopionym węglanem z dostosowanymi osnowami kompozytowymi zaprojektowanymi dla określonych składów gazów spalinowych zorientowanych na integrację CCS z elektrownią przemysłową) otworzyła drogę do jej dalszego rozwoju i komercjalizacji, wspierając działania na rzecz czystszej energii i ograniczania zmian klimatu.

Nauka + biznes = 188 innowacji

Program badawczy przyniósł widoczne efekty dla polskiej nauki i biznesu, choć aspekt współpracy jednostek naukowych z przedsiębiorstwami wymaga jeszcze usprawnienia. W projektach dwustronnych wzięło udział aż 139 partnerów, w tym 37 firm z sektora MŚP – również z Norwegii. Zainteresowanie biznesu pokazuje przykład polskiej firmy Pure Biologics S.A., która współrealizowała dwa projekty POLNOR: „ALTERCAR” (Opracowanie alternatywnych konstruktów CAR skierowanych przeciwko opornym na terapię nowotworom wywodzącym się z limfocytów B) i „DUALDRUG” (Terapia celowana oparta o nowe podwójne koniugaty cytotoksyczne skierowana na nowotwory zależne od FGFR). W przedsięwzięcia włączyło się także 12 dużych przedsiębiorstw, działając jako kluczowi partnerzy przemysłowi. W konkursach POLNOR i POLNOR CCS większość projektów prowadziły uczelnie i instytuty badawcze, a wśród promotorów znalazły się także jedno mikro- i jedno duże przedsiębiorstwo.

Beneficjenci udowodnili, jak istotnym impulsem dla innowacji może być współpraca nauki z biznesem. Firmy i uczelnie skorzystały z dostępu do infrastruktury, nowoczesnych technologii i specjalistycznej wiedzy, co umożliwiło testowanie prototypów oraz pierwszych rozwiązań technologicznych w warunkach rzeczywistych. Wśród przedsiębiorstw, które stanęły na czele projektów w konkursie POLNOR, znalazły się m.in. REDOXME AB sp. z o.o., prowadząca projekt „UPTURN” (Elektrochemiczne cele mikroprzepływowe do wysokoprzepustowej i wieloparametrycznej analizy), oraz Zarząd Morskiego Portu Gdynia S.A., realizujący projekt „MPSS” (System monitoringu i obserwacji terenów portowych z wykorzystaniem pływających bezzałogowych mobilnych platform badawczych). To przykłady firm, które dzięki partnerstwom z naukowcami stworzyły solidne fundamenty pod nowe technologie i wdrożenia.

Efekt tych działań? Aż 188 innowacji – produktów, technologii, procesów gotowych do wykorzystania w praktyce. Wśród nich znalazły się m.in. ekologiczne rozwiązania oparte na recyklingu surowców: w projekcie „CellMat4ever” odpady produkcyjne posłużyły do tworzenia produktów biodegradowalnych, w tym formy do wytwarzania cegieł z wiórów drzewnych. Z kolei projekt „WOOLUME” przekształcił granulki wełny w naturalny nawóz poprawiający jakość gleby.

Duża aktywność zespołów badawczych przełożyła się także na ochronę własności intelektualnej. Zgłoszono 81 wniosków patentowych, z czego 9 w partnerstwach międzynarodowych. Jeden z nich był wynikiem projektu „i‑CLARE”, w którym opracowano nowatorskie elektrody ceramiczno‑węglowe do oczyszczania wód z farmaceutyków, pestycydów i herbicydów – to istotny krok w kierunku bezpieczniejszego środowiska i zdrowszej przyszłości.

Sukces programu dopełnia znaczący dorobek publikacyjny: to aż 710 recenzowanych artykułów opublikowanych w prestiżowych krajowych i międzynarodowych czasopismach. Warto zauważyć, że 189 z nich to publikacje przygotowane wspólnie przez partnerów z różnych krajów, z czego ukazało się już 125.

Tak wysokie wyniki nie są przypadkiem. Duże zainteresowanie projektami skutkowało m.in. organizacją specjalnych sesji na międzynarodowych konferencjach, co otwierało drogę do kolejnych publikacji – jak w przypadku projektu „CoBotAGV” z obszaru elastycznej logistyki wewnętrznej z wykorzystaniem pojazdów autonomicznych. Do tego dochodzi bogata baza danych i liczne eksperymenty, które umożliwiły naukowcom przygotowanie większej liczby wartościowych, opartych na dowodach prac. Wszystko to przekłada się na realny wpływ na światową naukę oraz widoczną obecność polskich i norweskich zespołów na międzynarodowej scenie badawczej.

W projekcie „EnerGizerS” (Niekonwencjonalne systemy geotermalne CO2-EGS jako systemy energetyczne neutralne dla klimatu), którego celem było ograniczenie emisji dwutlenku węgla poprzez rozwój technologii wspomaganych systemów geotermalnych wykorzystujących nadkrytyczny dwutlenek węgla, wyniki współpracy scharakteryzowano w następujący sposób: „Partnerstwo dwustronne umożliwiło pełną realizację celów projektu i stanowiło dobrą okazję do wymiany doświadczeń i wiedzy. Zrealizowano 4 wizyty studyjne, które stanowiły doskonałą okazję do odwiedzenia instytucji partnerskich i przeprowadzenia merytorycznych dyskusji. Projekt stworzył sprzyjające warunki dla młodego naukowca (doktoranta AGH), który odbył sześciomiesięczny staż, współpracując z norweskim zespołem przy realizacji kampanii eksperymentalnej [w ramach jednego z zadań projektu]. Polsko-norweskie zespoły współpracowały nad rozwiązaniem problemów badawczych, co zaowocowało wspólnymi publikacjami”.

Nowatorskie metody pozyskiwania innowacji

Ciekawe doświadczenia płyną z konkursu IdeaLab „Miasta przyszłości: usługi i rozwiązania”. Został on zorganizowany przez NCBR po raz pierwszy w ramach programu „Badania stosowane” i po raz drugi w Polsce. Łączył kreatywne podejście do tworzenia projektów z ich szybką oceną.

Kluczowym elementem były interaktywne 5‑dniowe warsztaty w Otwocku, z udziałem około 30 uczestników z różnych dyscyplin i środowisk, prowadzone przez zespół ekspertów zewnętrznych (dyrektora i doświadczonych facylitatorów) pochodzących z kilku krajów. Wszystko po to, aby wyzwolić kreatywność i zainicjować dwustronne projekty badawcze o innowacyjnym potencjale. W trakcie warsztatów specjaliści z różnych dziedzin, wraz z ekspertami i interesariuszami, intensywnie pracowali nad pomysłami dla miast przyszłości, wykorzystując wiele metod aktywizujących.

Jednym z ważnych rezultatów konkursu, w którym zostało zrealizowanych 6 interdyscyplinarnych projektów, było zaangażowanie organizacji pozarządowych i miast w międzynarodowe konsorcja. Niektóre z pomysłów zgłoszonych podczas warsztatów IdeaLab wyszły wprost od przedstawicieli organizacji społecznych. Na podstawie pozytywnych doświadczeń płynących z tej inicjatywy, NCBR postanowiło umożliwić organizacjom non profit i samorządom ubieganie się o finansowanie również w ramach partnerstwa Horyzontu Europa na rzecz zrównoważonego rozwoju miast i przygotowało ramy prawne dotyczące udziału takich podmiotów w innych partnerstwach programu ramowego Unii Europejskiej na rzecz badań i innowacji.

Wsparcie dla naukowców z Ukrainy

Jednym z wyzwań towarzyszących realizacji programu była agresja Rosji na Ukrainę. Po wybuchu wojny Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wykorzystało środki z Funduszu Współpracy Dwustronnej Mechanizmu Finansowego EOG i Norweskiego Mechanizmu Finansowego do uruchomienia uproszczonego działania wspierającego ukraińskich naukowców (Scheme: Support for Ukrainian researchers), zapewniającego natychmiastowe i skuteczne wsparcie badaczkom i badaczom dotkniętym wojną. W rezultacie 14 ukraińskich naukowców przeprowadziło badania uzupełniające wspólne projekty z konkursów POLNOR, POLNOR CCS i IdeaLab. Przyczyniły się one do powstania nowej wiedzy oraz pomysłów naukowych i technicznych.

Jednym z przykładów jest projekt „IceMan” (Zrównoważone rozwiązania antyoblodzeniowe poprzez opracowanie i wdrożenie powłok lodofobowych), którego wykonawca dołączył później do konsorcjum projektu „U_CAN” – ambitnej inicjatywy zgłoszonej w ramach misji Horyzont Europa, wspierającej praktyczne, oddolne podejście do podążania ukraińskich miast w kierunku neutralności klimatycznej. W projekcie uczestniczyli również ukraińscy badacze, wykorzystując poprzednio zdobyte doświadczenia.

Wnioski z tych projektów są jasne: w tak dynamicznym i trudnym otoczeniu, jakim jest obecny kontekst Ukrainy, kluczowe okazały się elastyczność, szybka reakcja i proaktywne podejście do zarządzania złożonym programem grantowym. Program „Badania stosowane” pokazał, że dzięki odpowiedniemu wsparciu współpraca międzynarodowa może rozwijać się nawet w wyjątkowo wymagających warunkach.

Działania, które będą procentować

Formalne zakończenie projektów w programie „Badania stosowane” nie przerwało prac innowatorów. Zespoły złożyły 63 wspólne wnioski o dalsze finansowanie, z czego 19 uzyskało już środki – oznacza to, że współpraca między partnerami, której punktem wyjścia są dotychczasowe wyniki badań, będzie kontynuowana. Dużym sukcesem jest fakt, że 10 projektów otrzymało finansowanie w programach zarządzanych przez Komisję Europejską, co wzmacnia udział Polski w programach ramowych i podnosi międzynarodową pozycję naszych zespołów. Doskonałym przykładem jest konsorcjum projektu „BioCoke4FAI” (Bio-koks dla przemysłu produkcji żelazostopów), które otrzymało ponad 9 mln euro na kolejny projekt, dotyczący bezemisyjnej produkcji kluczowych surowców z wykorzystaniem wodoru, realizowany w ramach Horyzontu Europa. W przedsięwzięcie to zaangażowano partnerów nie tylko z Polski i Norwegii, lecz także z Francji, Włoch, Holandii, Niemiec, Wielkiej Brytanii i Luksemburga, tworząc silną, europejską koalicję badawczą.

Grant z Horyzontu Europa pomoże też w kontynuacji wcześniej wspomnianego projektu „EnerGizerS”. Międzynarodowe konsorcjum otrzymało prawie 4 mln euro na projekt „BioNETzero”, wspierający gospodarkę cyrkularną i ograniczenie emisji gazów cieplarnianych. Projekt ten będzie realizowany przez partnerów z Norwegii, Polski, Włoch, Hiszpanii i Niemiec. Podobnie jak w przypadku „BioCoke4FAI”, polsko-norweska współpraca w ramach projektu „EnerGizerS” przerodziła się w szersze międzynarodowe konsorcjum.

NCBR nie ma wątpliwości: program znacząco podniósł potencjał polskich badań stosowanych, stąd warto dalej iść w tym kierunku. Wysoka jakość zrealizowanych projektów oraz osiągnięcie większości kluczowych wskaźników pokazują, że inwestycje w naukę i innowacje przynoszą zakładane cele. Program wzmocnił współpracę między nauką a biznesem z państw partnerskich, przyspieszył rozwój nowych technologii i ułatwił transfer wiedzy do gospodarki. Szczególnie widoczny jest wpływ na kariery badawcze – zwłaszcza kobiet i młodych naukowców, którzy dzięki projektom zyskali szansę na rozwój, publikacje, dostęp do infrastruktury oraz udział w międzynarodowych zespołach. To dowód na to, że właściwie zaprojektowane wsparcie może stopniowo zmieniać oblicze polskiej nauki i jej pozycję na globalnej mapie innowacji.

Wnioski na przyszłość dotyczą głównie konieczności planowania odpowiednich działań wspierających współpracę nauki z biznesem, takich np. biura transferu technologii, zapewnianie zachęt do dzielenia się wiedzą i dalsza poprawa wykorzystania wyników badań i innowacji z korzyścią dla społeczeństwa.

Więcej informacji na temat programu „Badania stosowane” w III edycji Funduszy Norweskich i EOG: https://www.gov.pl/web/ncbr/iii-edycja-funduszy-norweskich-i-eog

Czytaj także:

• Medycyna myli się w 19 na 20 przypadków. Living Networks ma sposób, by to zmienić
• Delaware flip: kierunek USA. Jak i po co polskie startupy przenoszą się za ocean?