Jakub Tomczyk i Patryk Malczyk postanowili przełamać ten schemat i stworzyli Neuriko: przewidywalne, bezpieczne i ciche środowisko nauki, w pełni dostosowane do potrzeb poznawczych neuroatypowych uczniów. O tym, jak projektuje się interfejs z myślą o dzieciach z ASD, dlaczego naukę zaczęli od matematyki oraz jak budują cyfrowy most między rodzicami a terapeutami, opowiadają w rozmowie z nami.
Czym zajmuje się Neuriko?
Neuriko to innowacyjna platforma edukacyjna stworzona z myślą o wspieraniu rozwoju i nauki dzieci w spektrum autyzmu. W przeciwieństwie do tradycyjnych rozwiązań EdTech, które nierzadko bazują na intensywnej grywalizacji, głośnych dźwiękach i dynamicznych animacjach, my projektujemy w pełni bezpieczne, przewidywalne i przyjazne sensorycznie środowisko nauki. Nasz program jest ściśle dostosowany do specyficznych potrzeb poznawczych uczniów neuroatypowych, pozwalając im na efektywne przyswajanie wiedzy bez ryzyka przebodźcowania.
Skąd wziął się pomysł na startup?
Pomysł narodził się z połączenia naszych bezpośrednich obserwacji systemu edukacji oraz osobistych doświadczeń, ponieważ bliska osoba z mojej rodziny (Jakuba) jest w spektrum autyzmu. Będąc blisko środowiska szkolnego i mając jednocześnie wgląd w codzienne wyzwania osób neuroatypowych, dostrzegliśmy wyraźną lukę. Zauważyliśmy, że na rynku brakuje aplikacji edukacyjnych, które faktycznie odpowiadałyby na zindywidualizowane potrzeby tej grupy docelowej, zamiast jedynie powielać schematy sprawdzające się u dzieci neurotypowych.
Dlaczego klasyczne rozwiązania EdTech często nie odpowiadają na potrzeby dzieci neuroatypowych?
Klasyczne platformy są z zasady projektowane dla większości neurotypowej, przez co opierają się na ciągłej i intensywnej stymulacji. Szybka grywalizacja, krzykliwa paleta barw, nieprzewidywalne zdarzenia na ekranie i nagromadzenie bodźców dźwiękowych to dla dziecka z ASD środowisko przytłaczające. Zamiast ułatwiać skupienie, takie mechanizmy prowadzą do dekoncentracji i szybkiego przebodźcowania (przeładowania sensorycznego). Tradycyjne aplikacje często tworzą dodatkowe bariery poznawcze, podczas gdy dzieci w spektrum potrzebują spokoju, struktury i jasnych komunikatów.
Dlaczego zaczęliście od matematyki? Czy w planach są kolejne przedmioty? Jak ugryźć przełożenie tego modelu na przedmioty mniej zero-jedynkowe, jak np. czytanie ze zrozumieniem?
Matematyka to edukacyjny fundament, który jednocześnie bywa dla dzieci w spektrum dużym wyzwaniem pod kątem abstrakcyjnego myślenia i interpretacji złożonych poleceń tekstowych. Konstrukcje językowe w zadaniach, które dla osób neurotypowych są intuicyjne, dla uczniów z ASD stanowią barierę ze względu na trudności w wyobrażeniu sobie problemu oraz potrzebę skrajnej dosłowności. Docelowo planujemy rozszerzyć platformę o kolejne przedmioty szkolne, a w dalszej perspektywie, wdrożyć moduły wspierające kompetencje komunikacyjno-społeczne. Wdrażając przedmioty bardziej humanistyczne, jak czytanie ze zrozumieniem, zamierzamy postawić na wyraźną strukturyzację tekstu, unikanie lub odpowiednie tłumaczenie niejednoznacznych metafor oraz wprowadzanie zaawansowanego wsparcia wizualnego, które ułatwi analizę ciągów przyczynowo-skutkowych.
Po miesięcznej opłacie (39,99 zł) widać, że chcecie być inkluzywni. Jak zamierzacie skalować swój biznes? Kim mają być Wasi odbiorcy? To tylko rodzice czy również szkoły/poradnie?
Zależy nam, aby Neuriko było narzędziem powszechnie dostępnym i faktycznie wyrównującym szanse w edukacji, stąd nasza przystępna polityka cenowa. W pierwszej fazie skupiamy się na modelu B2C (Business-to-Consumer), celując bezpośrednio w rodziców. Jednak nasza platforma została zaprojektowana tak, aby budować cyfrowy most między domem a specjalistami. System generuje zaawansowane raporty postępów, które rodzic może udostępnić terapeucie, psychologowi czy nauczycielowi wspomagającemu. Wraz ze skalowaniem działalności, naturalnym krokiem będzie dla nas stworzenie dedykowanej oferty B2B skierowanej bezpośrednio do poradni psychologiczno-pedagogicznych oraz szkół.
Czy specyfika ASD jest uniwersalna? Na stronie obecny jest przełącznik na język angielski. Czy język potrzeb sensorycznych i nauki matematyki dla dzieci z ASD jest całkowicie uniwersalny? Dostrzegacie jakieś różnice w podejściu do edukacji np na rynku US/UK w porównaniu do Polski?
Choć mówi się, że spektrum autyzmu posiada cechy wspólne pod każdą szerokością geograficzną, takie jak wrażliwość sensoryczna czy potrzeba przejrzystej struktury, w praktyce funkcjonowanie każdego dziecka to bardzo indywidualna kwestia. Tempo nauki i profil poznawczy znacząco się różnią, ponieważ jedno dziecko przyswoi materiał w 5 minut, inne w 20. Z tego powodu nasz system opiera się na algorytmach adaptacyjnych, które w czasie rzeczywistym wykrywają tempo pracy ucznia i dostosowują do niego poziom trudności. Jeśli chodzi o rynki zagraniczne (jak US/UK), idea edukacji włączającej jest tam silniej zakorzeniona. Występują tam aplikacje dedykowane osobom z ASD, jednak często skupiają się one na ogólnym rozwoju lub terapii wspierającej, a w mniejszym stopniu na bezpośredniej, zindywidualizowanej poprawie wyników z konkretnych przedmiotów szkolnych przy rygorystycznym zachowaniu zasad projektowania sensorycznego. W Neuriko chcemy tę lukę wypełnić.
Z kim współpracujecie przy tworzeniu platformy?
Rozwój platformy opieramy na merytorycznym i biznesowym wsparciu naszego mentora, Michała Makowskiego, który doradza nam w kluczowych kwestiach strategicznych. Dodatkowo, aby mieć pewność, że to, co tworzymy, jest w pełni bezpieczne i efektywne, nasze założenia i kierunki rozwoju konfrontujemy z badaniami naukowymi, opiniami środowiska specjalistów oraz samymi rodzicami dzieci w spektrum.
Jak tworzy się taką platformę? Na co trzeba zwracać uwagę przy projektowaniu platformy dla dzieci z ASD?
Projektowanie Neuriko to niezwykle angażujący proces, który wymaga odrzucenia klasycznych dogmatów projektowania UX/UI. Nie możemy bazować tu na własnych przyzwyczajeniach, każdy element platformy musi wynikać z badań i opinii środowiska zrzeszającego rodziny z ASD. Wymaga to od nas ścisłego przestrzegania określonych zasad, takich jak dosłowność i jednoznaczność (polecenia nie mogą zostawiać pola do nadinterpretacji). Interfejs musi być wolny od wszelkich rozpraszaczy, w tym zbędnych elementów graficznych czy nagłych ruchów na ekranie. Utrzymanie uwagi budujemy poprzez przejrzystość układu. Ograniczamy do minimum warstwę dźwiękową oraz rezygnujemy z nasyconych, jaskrawych kolorów, aby zapobiec przebodźcowaniu układu nerwowego. Nadrzędnym celem projektowym jest stworzenie w 100% przewidywalnego miejsca, w którym dziecko poczuje się bezpiecznie i gdzie cały jego potencjał poznawczy zostanie skierowany na naukę.
