Sztuka „psucia” gier: Weronika Furtak (Bugstrack) o kulisach bug huntingu i budowaniu startupu

W świecie gamingu, gdzie miliony graczy oczekują perfekcyjnej rozrywki, istnieją osoby, których zadaniem jest znalezienie „dziury w całym”. Jedną z nich jest Weronika Furtak, współzałożycielka startupu Bugstruck, która w naszym cyklu „Sprawdzam!” przybliża tajniki pracy testerki gier oraz wyzwania związane z prowadzeniem własnego biznesu w tej branży

Od pasji do „wymarzonej pracy”

Droga Weroniki do gamedevu zaczęła się od pasji do gier (od Game Boya po PC) oraz doświadczenia w testowaniu aplikacji webowych. Przełomem okazała się pandemia, która otworzyła ścieżki pracy zdalnej. Jak sama przyznaje: „pomyślałam: no dobra zaryzykuję, brzmi jak wymarzona praca, dlaczego by nie?”. Dziś Weronika nie tylko zarządza swoim butikowym studiem, ale jest także ambasadorką programu „Dziewczyny w grze” i finalistką „She’s Innovation”, wspierając inne kobiety w wejściu do świata technologii.

Co decyduje o sukcesie testera?

Według Weroniki, bycie dobrym testerem to znacznie więcej niż tylko granie. Kluczowe cechy to:

zawziętość: „czasami naprawdę jeden level można przechodzić 50 razy i wciąż znajdować w nim bugi”;
analityczne myślenie: zrozumienie, która zmiana w kodzie mogła wywołać błąd;
niestandardowe podejście: szukanie tzw. exploitów, które mogą zrujnować ekonomię gry, zamiast podążania domyślną ścieżką (tzw. happy path).

Praca ta bywa ekstremalna – rekordowy maraton testów w Bugstruck trwał aż 20 godzin przed premierą, co wymagało ogromnej pasji, by utrzymać koncentrację.

Tester jako negocjator i współtwórca

Ciekawym wątkiem rozmowy jest wpływ testerów na finalny kształt gry. Weronika podkreśla, że ich rola często wykracza poza czyste wyłapywanie błędów technicznych. Testerzy oceniają „feeling” gry i jej balans. „Często musimy wejść w pozycję negocjatora (…), żeby delikatnie przedstawić, dlaczego dana mechanika może nie być wystarczająco satysfakcjonująca dla graczy”. Jako przykład podaje sugerowanie zmian w systemach walki, opierając się na rozwiązaniach z hitów takich jak Resident Evil.

Marketing „partyzancki” i rynki zagraniczne

Bugstruck to studio butikowe (ok. 10 osób), które skutecznie konkuruje na rynkach międzynarodowych, m.in. w USA czy Japonii. Weronika zdradziła nietypowy sposób na pozyskiwanie klientów podczas konferencji (np. Digital Dragons czy GDC w San Francisco): „siadam do komputera, zaczynam mój minibug-hunt i widzę, jak oczy producenta (…) zaczynają się rozszerzać, gdy zaczynam znajdować kolejne bugi”.

Mimo sukcesów, rynek japoński okazał się wyzwaniem ze względu na inne standardy – tamtejsze firmy stawiają na ilość pracowników (działy QA liczące tysiące osób), podczas gdy polskie studio stawia na jakość i efektywność mniejszych zespołów.

Kobiety w „męskim świecie” inżynierów

Weronika otwarcie mówi o trudnościach, z jakimi borykają się kobiety w IT. Wspomina sytuacje, gdy podczas technicznych rozmów pytania kierowano wyłącznie do jej kolegów. Jej receptą na budowanie autorytetu jest pewność siebie i kompetencje: „Trzeba pokazać na początku, że ty też się znasz na rzeczy, że nie jesteś tutaj tylko ładną buzią (…), tylko jestem jedną z osób zespołu i tak samo jestem inżynierem”.

Przyszłość: AI i Early Access

W obliczu cięć budżetowych w wielkich studiach (Ubisoft, EA), Bugstruck znajduje swoją niszę w segmencie gier indie. Weronika nie obawia się też całkowitego zastąpienia testerów przez sztuczną inteligencję. Choć AI może pomóc w kodzie, brakuje jej „pierwiastka człowieczeństwa”: „nie wiesz, czy gra jest fajna czy nie, dopóki w nią nie zagrasz (…). Potrzebny jest ten pierwiastek prawdziwego gracza”.

Prywatnie Weronika „odmóżdża się” i odstresowuje przy… Simsach, gdzie jak przyznaje, czasem stosuje stare metody na stres, jak usunięcie drabinki z basenu.

Chcesz dowiedzieć się więcej o kulisach pracy w gamedevie i o tym, jak budować startup od zera?

Wysłuchaj całej rozmowy z Weroniką Furtak: